อริยะธรรม เว็บธรรมะและคำสอนของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์จี้กงและองค์พุทธะ

 ลืมรหัสผ่าน
 [ สมัครสมาชิก ]
ค้นหา
การบำเพ็ญธรรม คือ ทุกวันได้ขัดเกลาจิตใจ ยิ่งบำเพ็ญยิ่งสว่างใส ยิ่งศึกษายิ่งเข้าใจธรรมะกระจ่างชัด
ดู: 513|ตอบกลับ: 2

พระติสสะ ท่านมีนิสัยไม่คลุกคลีหมู่คณะ

[คัดลอกลิงก์]

900

กระทู้

1176

โพสต์

4787

เครดิต

ผู้ดูแลระบบ

Rank: 9Rank: 9Rank: 9

เครดิต
4787

เข็มประดับยศ 9เข็มประดับยศ 10

10805581_10153488200411490_7349787787796378239_n.jpg
(เทศนาโดย หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน)
พระตาบอดหูหนวกทั้งหลายก็หัวสุมกันเข้าไป พูดบ่นพิไรรำพันแต่เรื่องพระพุทธเจ้าจะพลัดพรากจากไป ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา ๆ ของธาตุของขันธ์ แต่ไม่ย้อนมาคิดถึงเรื่องกิเลสมันผูกพันอยู่ภายในจิตใจ มัดใจของตัวเองจนมืดมิดปิดตา ไม่คลี่คลายขยายมันออกพอได้มองเห็นความจริงตามหลักศาสดาที่สอนไว้บ้างพอได้รับความเบาใจ ไปอยู่ที่ไหนก็มั่วสุมกันแต่เรื่องเดียว
พระติสสะท่านไม่สนใจกับใครท่านเข้าในป่าเงียบ ๆ ทีนี้พวกบ้าเหล่านี้ก็นำเรื่องขึ้นทูลพระพุทธเจ้า กราบทูลว่าพระติสสะไม่มีความจงรักภักดีต่อพระองค์ นั่น พวกบ้านี่เป็นพวกจงรักภักดี กลับเป็นอย่างนั้นไปเสียพิจารณาซิ เราอย่าเข้าใจว่าในวงแห่งธรรมไม่มีเรื่องบ้าแฝงอยู่ มันมีอยู่อย่างนี้ หาว่าพระติสสะนั้นเป็นผู้ผิดไปเสีย แต่พระองค์ก็ทรงเป็นศาสดานี่ รู้เต็มพระทัยก็รับสั่งมาเพื่อเป็นสักขีพยานให้ได้เหตุได้ผลทุกสิ่งทุกอย่าง ให้ได้เข้าใจกัน
เมื่อรับสั่งให้เข้าเฝ้าแล้วก็ซักถาม ไหนพระติสสะ ได้ทราบว่าเธอไม่มีความจงรักภักดีต่อตถาคต เป็นความจริงแค่ไหน ข้าพระองค์มีความจงรักภักดีเต็มหัวใจ เท่าที่ข้าพระองค์ไม่ได้เข้ามามั่วสุมอยู่กับหมู่เพื่อนก็คิดเห็นว่า พระองค์จะไม่นานเลยต้องปรินิพพานอย่างแน่นอน จึงรีบเร่งขวนขวายตั้งแต่บัดนี้ที่พระองค์ยังทรงพระชนม์อยู่ หากที่จะพอหลุดพ้นไปตามเสด็จได้ก็จะได้พ้นไปได้ จึงรีบเร่งขวนขวายต่อความพากเพียรยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด ทรงประทานสาธุการ ๓ หน ดีแล้ว ติสสะดีแล้ว อย่างนี้แลชื่อว่าบูชาเราตถาคต ผู้ใดปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมชื่อว่าบูชาตถาคต นั่นฟังซิ นั่นคือความคิดถูก
นี่ก็เรื่องตาย ตายจุดนั้นตายจุดนี้ ก็จุดนี้ก็จุดจะตายอยู่แล้วนี่ เมื่อไรมันจะตายก็รีบเร่งไปซิ บทเวลาจะตายเอาอะไรติดตัวไปด้วย หนัง เนื้อ เอ็น กระดูก ทั้งท่อนมันได้อะไร ความคิดความปรุงทั้งหมดมันหายซากไปด้วยกันหมด ยังเหลือตั้งแต่วิบากกรรมที่อยู่ภายในกับกิเลสที่ฆ่ามันไม่ออกแกะมันไม่ออกนั่นแหละมันจะไปเหยียบย่ำทำลาย วิบากกรรมที่ทำเพราะอำนาจของกิเลสอันเป็นฝ่ายต่ำนั้น มันก็จะฉุดลากลงไปทางต่ำเรื่อย ๆ นี่ก็คิดย้อนเข้ามาตรงนี้
นี่ทุกข์มีจุดหมายปลายทางที่ไหน ทุกข์ประเภทเป็นไปด้วยกิเลสนี้ หาจุดหมายปลายทางไม่ได้ แต่ทุกข์เพราะความพากเพียรนั้นเป็นทุกข์ที่มีจุดหมายปลายทาง พร้อมที่จะตัดสินอยู่แล้ว ถ้าเป็นขึ้นโรงขึ้นศาลก็พร้อมที่จะตัดสินอยู่แล้ว จะตัดสินฝ่ายไหนจะแพ้หรือชนะ ก็ตัดสินฝ่ายชนะโดยลำดับนั่นเอง
อยู่ในวงคณะมันก็เป็นภาระอันหนึ่ง แม้ไม่ยึดไม่ถือมันก็เป็นภาระอันหนึ่งจะว่าไง ดีดออกไปแล้วมันเป็นอันหนึ่งความรู้สึกนี้มันจะเปลี่ยนทันที อยู่ในวงหมู่คณะความรู้สึกจะต้องเป็นอย่างนั้น ๆ ออกจากวงหมู่คณะไปแล้ว ความรู้สึกมันจะต้องเป็นของมันอย่างนั้นอย่างนี้ มันรู้สึกของมันเองนี่ ไปที่นี่เห็นที่นั้นไปที่นั้นรู้สิ่งนั้น ๆ ที่ไม่เหมือนกันความรู้จะเหมือนกันได้ยังไง มันต้องเป็นไปตามสิ่งที่มาเกี่ยวข้อง
ตื่นอะไรกับสิ่งเหล่านี้ ถ้าตื่นอยู่จะเรียกว่าฉลาดเหรอ สอนเจ้าของเพื่อฉลาด...นี่ยังจะไปโง่อีกเหรอ

Cr. Facebook : Opas Ninyawee


0

กระทู้

425

โพสต์

1519

เครดิต

Legend World

Rank: 6Rank: 6

เครดิต
1519
โพสต์ 26-12-2014 08:41:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สาธุธรรมครับ

12

กระทู้

760

โพสต์

2265

เครดิต

Legend World

Rank: 6Rank: 6

เครดิต
2265

เข็มประดับยศ 9

โพสต์ 26-12-2014 11:25:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สาธุธรรมค่ะ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | [ สมัครสมาชิก ]

รายละเอียดเครดิต

แผนผังเว็บไซต์|ติดต่อทีมงาน|อริยะธรรม  
Follow us : Facebook Twitter Google+ Instagram Pinterest Youtube Delicious

GMT+7, 14-12-2017 05:28 , Processed in 0.082882 second(s), 26 queries , Gzip On.

Powered by Discuz! X3.2 R20150609, Rev.38

© 2001-2013 Comsenz Inc.

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้